Ik ben gevraagd geweest…

Is het u ook al opgevallen dat Belgen voor topposities steeds ‘gevraagd worden’ of geen kandidaat waren of zijn voor de positie (cf. Kris Peeters dit weekend in de Tijd). Vreemd is dat niet, of toch niet in België. Prof. dr. Hannes Leroy en ikzelf deden recent onderzoek in België naar wat bepaalt dat iemand als leider gezien wordt door anderen. Verder onderzoek is uiteraard nodig, maar de studie toonde alvast aan dat diegenen die van de start stellen dat ze leider zijn en competitief zijn ingesteld, niet diegenen zijn die door anderen ook in hun leiderschap erkend worden. Het lijkt erop dat de nodige bescheidenheid aangewezen is. Of zoals een van de deelnemers van de studie het verwoordde toen ik de resultaten terugkoppelde: “jezelf een leider noemen, is zoals jezelf een compliment geven, dat doe je niet”.  Bescheidenheid, een kenmerk van authenciteit, is wat de Belg dus vraagt van zijn leiders.

Wat een contrast met mijn jeugdjaren: mijn Amerikaanse trainers in ijshockey bleven me op een zeker moment maar vragen: ‘do you want to be the number one? Do you want to be the best player on the ice?’. Uiteraard wou ik dat. Ambitie is me nooit vreemd geweest. Maar wat zei ik: ‘Maybe. We will see. If you say so. Why?’ En toen zeiden ze me: “if you can not even state that you want to be the number one, how will you ever become it? It is not because you say it, that you become it. But the other way around is definitely true”. Verwondert het u nu dat elke Amerikaan zich een leider noemt? En “that you have to run for president over there?”

Amerikanen zijn er goed in dingen eenvoudig te houden. In België daarentegen is het worden van een leider een subtiel spel van ambitie hebben, zonder ze expliciet te tonen. Zou het te maken hebben met het gegeven dat we in het verleden zo vaak overheerst zijn geweest? Ik weet het niet. Ik blijf liever bescheiden in mijn mening.

Referenties

Segers, J., Leroy, H. & Gerbasi, A. (2013). Leadership identity process theory: an empirical test. Paper presented at the Academy of Management 2013 Annual Meeting, Orlando, August, 2013

Advertisements

About Jesse Segers

Academic Director of The Future Leadership Initiative
This entry was posted in 14. Authenticity & integrity, 18. Storytelling & identity, Academic insights & evidence, Comments & events, Dutch, Uncategorized and tagged , , , , . Bookmark the permalink.

10 Responses to Ik ben gevraagd geweest…

  1. Johan Roels says:

    Ik denk dat je een punt hebt wanneer je stelt dat eea te maken heeft met het feit dat zowat ‘iedereen’ in Europa hier ooit de plak is komen zwaaien. Dit verklaarde m.i.- tot voor een paar decenia – de aantrekkingskracht van Beligë (en voornamelijk van Vlaanderen) voor buitenlandse investeerders. Vlamingen waren gekend om hun hoog ‘cameleon’ gehalte (maar deden onderwijl wel hun ‘goesting’).
    Ik zie dat u ‘Academic Director of The Future Leadership Initiative’ bent. Voor wat het waard is (ook ik heb een hoog Vlaams ‘bescheidenheidsgehalte’): ik ben nu op m’n ‘oude dag’ er achter gekomen dat we in het vierde paradigma in het werkveld nood hebben aan een leiderschap dat gebruik maakt van de verschillen en deze duurzaam maakt op een creatieve en innovatieve manier; eerder dan de verschillen ‘op te lossen’ door conflict, onderdrukking (het ‘outside-in’ van het huidige paradigma) of het sluiten van compromissen (de Belgische oplossing, die niet maar blijkt te werken).
    Anders gesteld, voor mij is de ‘nieuwe’ leider niet een persoon, noch een groep personen. Voor mij is de nieuwe leider het proces zelf (en ik heb het voor alle duidelijkheid niet over ‘process leadership’). Het proces dat de leider van de toekomst is, noem ik Creatieve wisselwerking (overigens de titel van m’n eerste boek). Dit natuurlijk proces werd zo (Creative Interchange) genoemd door de Amerikaanse religieuze filosoof Henry Nelson Wieman.
    ‘A toutes fins utiles’: over dit leiderschap heb ik het gedurende de achtste bijeenkomst van het Cruciale Dialogen Genootschap, nu donderdag @ Ter Heide 9971 Lembeke.
    Creatively,
    Johan Roels

    • Jesse Segers says:

      Dag Johan,

      dank voor deze input en bescheiden reclame 😉 Misschien vind je je wel thuis in de vierde vorm van meervoudig leiderschap dat hier beschreven is: https://thefutureleadershipinitiative.files.wordpress.com/2012/06/2012-11-hr-square-meervoudig-leiderschap-in-al-zijn-vormen.pdf

      Het bekijkt leiderschap als: “Leadership as an emergent property of relations”

      Groeten

      Jesse

      • Johan Roels says:

        Hallo Jesse,

        Deze vierde vorm van meervoudig leiderschap komt in de buurt. Het concept leiderschap, zoals klassiek gedefinieerd, wordt ‘uitgehold’, stelt je artikel, maar wat is daar erg aan? En inderdaad het creatiefwisselwerkingsproces zal niet alleen ‘de leider’ zijn, het staat ook borg, indien goed beleefd, voor goed beslissingen nemen, problemen oplossen en samenwerken.
        In m’n visie op het vierde paradigma verdwijnen de klassieke begrippen van leiders en volgers. We houden wel managers over die uiteindelijk de beslissingen dienen te nemen. Het proces neemt geen beslissingen, dit doen mensen.

        M’n bescheiden reclame was overigens ingegeven door de eerste fase van het creatief wisselwerkingsproces: ‘Authentieke Interactie’.
        Creatively,
        Johan

  2. Sabine says:

    Bescheidenheid is een kenmerk van authenticiteit. Eerder dan dat zie ik dat bescheidenheid een kenmerk is van een goed leider, en dat authenticiteit een kenmerk is van een goed leider, maar kan je dan stellen dat bescheidenheid een kenmerk is van authenticiteit? Is al wie wat minder bescheiden is, dan niet authentiek?

    • Johan Roels says:

      Dag Sabine,

      Authenticiteit is uitkomen voor wat je denkt, begrijpt en zo, en je bedenking vind ik terecht. Vaak heb ik ervaren dat m’n ‘authentieke interactie’ niet steeds gezien wordt als ‘bescheiden’, vaak zelfs als het tegendeel, En dit voornamelijk op Twitter en LinkedIn, waar dialoog O zo moeilijk is…

      Dit alles zal wel te maken hebben met het fundamenteel verschil tussen ‘awareness’ en ‘consciousness’.
      Creatively,
      Johan

  3. Jesse Segers says:

    Dag Sabine,

    Interessante bedenking. Kijk anders even naar deze studie van Maltby et al. (2012): http://www.sciencedirect.com/science/article/pii/S0191886911004697#

    Abstract
    The aim of the current study was to explore where authenticity, derived from the humanistic tradition of psychology, was positioned within a number of extant models of personality. Exploratory and Confirmatory Factor Analysis of data from four samples (total N = 1286) suggested that authenticity can be considered as loading on the Honesty–Humility factor of personality. These findings are discussed in terms of the wider theoretical overlaps between Honesty–Humility and psychological functioning as emphasised by the humanistic tradition of psychology.

    Mvg

    Jesse

  4. Yvonne says:

    Beste Jesse,

    Al mijmerend over een tweet die ik wilde tweeten, las ik jou bovenstaand artikel.

    (Tweet): “..before trying to turn the ‘#power knob’: Why did the person in #powerposition choose to be in power? Surprising story may lie #underneath”

    Dit naar aanleiding van een eerlijk en open verhaal van een hoger segment manager over zijn jeugdjaren. Een verhaal van excessief macht gebruik bij ouders en de strijd om zich te ontworstelen uit de tiranny, zoals hij dat noemde, was de drijfveer voor deze man om voor de rest van zijn leven, zoals hij zelf aangaf, “nooit meer in zo een onderdanige positie te verkeren.” Nu is dit een leidinggevende die zelf in hoge mate neigt naar autoritair gedrag, hij is dominant en zet zichzelf, aldus zijn medewerkers, zeer graag op een verhoging. Zijn medewerkers noemen hem narcistisch. Hij heeft overal een antwoord op en steekt graag anderen de loef af en maakt anderen “mond-dood” door te zwaaien met wetenschappelijk bewijs: de “subjectieve beleving”, “gevoel” “empathie”, “daar kan ik niets mee”, zijn zijn woorden.

    “Werken aan bescheidenheid”, gedeeld leiderschap, de consument-patiënt om een mening gaan vragen, “werken aan leiderschapsvaardigheden”, was vanuit de organisatie het devies … Dat klinkt bijna eenvoudig, maar weten ze van zijn achtergrond? Gedrag wat we zien komt toch ergens vandaan? Waarom lijkt de overheersing uit het verleden bij deze meneer naar de andere kant te zijn doorgeslagen ..? (ook ik blijf hier liever bij een bescheiden “lijkt” en een vraag) Het omgedraaide van lijkt dus ook te kunnen?

    Ik moest hiernaast denken aan de drie culturen in Nederland. Het Zuiden neigt wat meer naar hoe jij België beschrijft, dan is er “het midden van het land” en de “nuchtere” (en soms zeer 😉 directe Friesen in het noorden. Ik moet altijd lachen als ik een “echte” Fries over een “Brabander, Limburger, Belg” hoor praten en vice versa! Ik heb hier in Nederland ook wel eens aan de Friesen en aan de Brabanders/Limburgers gevraagd naar het waarom van deze cultuur-verschillen en uiteindelijk ook bij de Faculteit Geschiedenis. Het antwoord verraste me en werd in verband gebracht met afkomst en geloof Katholiek, Protestant en de geschiedenis van Nederland, België, teruggaand tot naar Oudheid, Middeleeuwen, vroeg-moderne tijd, met een scheiding dwars door Nederland: http://nl.wikipedia.org/wiki/Religie_in_Nederland

    Dus zou het wellicht ook te maken kunnen hebben met het gegeven dat bescheidenheid als deugd een reeks parallellen heeft met leringen van de Oude en het Nieuwe Testament, Ingebed in de cultuur? Zoals bijv.: “En wie zichzelven verhogen zal, die zal vernederd worden, en wie zichzelf zal vernederen, die zal verhoogd worden” Of: “Alle dalen zullen verhoogd worden en alle bergen en heuvels zullen vernederd worden.”, “God weerstreeft de hoovaardigen.”, enz. Ik weet het antwoord ook niet en vind het boeiend om over te horen.

    Mvg, Yvonne

  5. Beste Jesse,

    in de eerste plaats complimenten voor je stuk en je inzichten. Mijns inziens heeft dit fenomeen veel te maken met de “Global Perception” (als die al bestaat) van België/Vlaanderen in de wereld en de lading die daar wordt aangehangen. Figuren die hun leiderschap en/of management kwaliteiten bewezen hebben, maar die ze niet opblazen buiten hun proporties hebben heel dikwijls de lading “veilig”.
    Kijk naar Herman in de EU, Jacques bij het IOC, ….
    En ik ben het helemaal eens met Yvonne die de relatie legt met achtergrond en religie. Dat zijn diepgewortelde paradigma’s die een grotere rol spelen bij dat soort keuzes dan men op het eerste zicht wil toegeven.
    Mijn ervaring in een internationale context is dat de “no nonsense” kwaliteiten in combinatie met diplomatieke voorzichtigheid tegenwoordig hoger scoren dan de meetbare “shareholder value” die geleverd werd.

    Ik zie het in elk geval als een voordeel….

    Beste groeten,

    Wouter

  6. Jesse Segers says:

    Dag Wouter,

    Ik ben helemaal mee.

    Hartelijk dank

    Jesse

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s