Is een topmanager bijgevolg ook een topsporter en omgekeerd ?

Om die vraag te beantwoorden organiseerde vMA gisteren een debat. Vijf experten, met elk een eigen idee over de link tussen sport en management, vormden het panel van de avond en deelden hun mening over een vijftal stellingen. In het algemeen waren alle vijf panelleden het er over eens dat sport inderdaad goed is voor de mentale gezondheid; men denkt helderder, is ook geestelijk meer fit en is beter bestand tegen stresssituaties. Sporten helpt bij het relativeren van dagelijkse beslommeringen en moeilijke besluiten. Ook werd aangehaald dat topsporters zeker transfereerbare competenties bezitten. Ze zijn vaak sociaal vaardig, kennen hun talen, ze beschikken over een sterke zelfdiscipline en zijn doelgericht. Zaken die in het algemeen ook bij managers gewaardeerd worden.

Doorheen het debat kwam er toch ook een keerzijde aan bod. Topsporters zijn vaak extreem prestatiegericht, zeer competitief, gaan telkens over hun persoonlijke grens. Het woord unidimensioneel is een paar keer gevallen. Willen we dat managers van vandaag enkel leven naar hun doelen en prestaties? Wordt het proces niet belangrijker?

Hier kunnen we dan ook de link leggen met leiderschap. Leiderschap is meer dan management alleen. Werken vanuit eigen waarden, nadruk op de inhoud en belang hechten aan het hoe van de zaken zijn meer en meer typische leiderschapskwaliteiten geworden. Te sterk gericht zijn op resultaten kan ook als valkuil voor leiders gezien worden. Leiders moeten meer en meer rekening houden met verschillende dynamieken, een synthese kunnen maken van de complexe realiteit. Door te veel met de resultaten bezig te zijn, kan dit al eens vergeten worden.

De panelleden kwamen dan ook tot de consensus waar de woorden balans en evenwicht centraal staan. Sport is een mooi voorbeeld hoe managers hun persoonlijk evenwicht kunnen bewerkstelligen. Het is belangrijk dat men naast het werk ook een uitlaatklep heeft, waar men tot rust kan komen, waar men zichzelf kan herbronnen. Of dat nu sport is of muziek of mindfulness of… laat men in het midden. Het gaat uiteindelijk om zelfbewustzijn, self-leadership om te bepalen wat het beste past bij zichzelf; weten waar je zelf gelukkiger van wordt. Ook op de omgekeerde vraag besloot het panel genuanceerd: topsporters hebben veel  kwaliteiten die gewenst zijn bij managers, het hangt echter af van de persoon hoe dat hij die overgang invult. Zoals Bart Peeters het mooi verwoord heeft in één van zijn teksten: “Het is niet wat het is, het is wat je er mee doet.”

Advertisements

About Annelies Meulepas

Researcher Future Leadership Initiative
This entry was posted in Comments & events, Dutch and tagged , , , , , , . Bookmark the permalink.

One Response to Is een topmanager bijgevolg ook een topsporter en omgekeerd ?

  1. Het is niet wat het is, het is wat je er mee doet.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s